ชุมชนชาติพันธุ์ลัวะในเขตอุทยานแห่งชาติดอยภูคา สถานที่ที่รุ่มรวยด้วยทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ เสริมสร้างรายได้และเศรษฐกิจเพื่อความอยู่ดีกินดีของคนในชุมชน

ชุมชนที่มีความเป็นธรรมชาติ และมีปราชญ์ที่มีความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร

ชุมชนของสองกลุ่มชาติพันธุ์คือ ชาวกะเหรี่ยงสะกอและโปว์ ที่ได้อพยพเข้ามาเพื่อมีโอกาสได้ร่วมบารมีกับครูบาวงศ์ ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของกลุ่มชาติพันธุ์

ชุมชนชาติพันธุ์ มีวัฒนธรรมถิ่นให้ได้ศึกษาเรียนรู้ ได้รับการส่งเสริมให้ปลูกกาแฟ อะโวคาโด แมคคาเดเมีย ลูกพลับ และเกาลัดเพื่อการดำรงชีพ ซึ่งอยู่ใกล้กับอุทยานภูหินร่องกล้าที่สามารถส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมได้

ดินแดนแหล่งโบราณคดีกลางหุบเขา ชุมชนแห่งการร้อยเรียงเรื่องราวความเป็นมากว่าสหัสวรรษของเหล่าลูกหลานผู้สืบเชื้อสายจากขุนหลวงวิลังคะ กษัตริย์ในตำนานของชาวลัวะเมื่อกว่า 1,000 ปีก่อน

หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงที่มีวิวทิวทัศน์สวยงามและยังคงรักษาภูมิปัญญาดั้งเดิมไว้ 

หมู่บ้านแห่งสายน้ำหลอง ประเพณีและวัฒนธรรมชาติพันธุ์ปกาเกอะญอ

ชุมชนบ้านป่าแขมใหม่มีทุนเดิมเป็นพื้นที่ไร่นาและสวน พื้นที่ค่อนข้างราบ มีภูเขาล้อมรอบ จึงเหมาะแก่การทำการเกษตรและเป็นพื้นที่การเกษตรของหลาย ๆ ชุมชนโดยรอบ  

น้ำตกแม่เหยี่ยนชุบชีวี ประเพณีเลี้ยงผีขุนน้ำ เลิศล้ำหัตถกรรมจักสาน ถิ่นฐานคู้มืองเก่าลือชื่อ ข้าวซ้อมมือดีมีในตำบล ป่าชุมชนระบือนามทั่ว บึงงามนามหนองบัว อุตสาหกรรมครอบครัวหน่อไม้ปี๊บ

ชุมชนเกษตรกรรม ผ้าทอกลุ่มทอผ้าบ้านน้ำเที่ยงที่ได้รับมาตรฐานผลิตภัณฑ์ OTOP ระดับ 4 ดาว

บ้านไร่พัฒนามีการรวมกลุ่มกันของคน 3 วัย เพื่อร่วมกันจัดการท่องเที่ยว เก็บข้อมูลภูมิปัญญาจากปราชญ์ในชุมชน สร้างเครือข่ายกับหมู่บ้านใกล้เคียง และรักษาอัตลักษณ์ของชาติพันธุ์ญัฮกุร

ชุมชนชาติพันธ์ุลาหู่ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์จากการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ของนายจ่าลาที่ได้เดินทางมาเผยแพร่ศาสนาจนเกิดเป็นชุมชนนี้ขึ้น