เป็นชุมชนที่ตั้งอยู่ริมคลองข้าวเม่า ที่เป็นคลองสายประวัติศาสตร์ของกรุงศรีอยุธยา และมีวัดโกโรโกโส ที่เป็นวัดที่อยู่คู่ชุมชนมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา

พุทธศาสนากับการแพทย์พื้นบ้านและภูมิปัญญาของคนพื้นถิ่น

ชุมชนที่มี "วัดทิพพาวาส" เป็นจุดศูนย์กลางที่สำคัญสำหรับคนในชุมชน ทั้งเป็นวัดที่เก่าแก่มีอายุกว่าร้อยปี และมีอุโบสถที่สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง

วัดเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน สถาปัตยกรรมแบบไทยที่งดงาม และพิพธภัณฑ์เพื่อการศึกษา แหล่งรวบรวมข้อมูลทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาที่น่าสนใจ

บ้านดงเย็นดินแดนแห่งวิถีเกษตรอินทรีย์ วิถีชีวิตความเป็นอยู่เรียบง่าย พึ่งพิงตัวเอง

วัดคีรีวัน ชาวไทยเชื้อสายลาวเวียง (ไทยเวียง) หัตถกรรมจักสาน เครื่องจักสานไม้ไผ่ตกแต่งผ้าขาวม้า และอาหารพื้นถิ่น

ชุมชนตลาดการค้าริมน้ำเก่าแก่ที่มีการขายสินค้าสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน ภายในชุมชนแห่งนี้จะมีร้านค้าเรือนแถวไม้เก่าแก่เปิดขายสินค้าต่างๆ เช่น อาหาร ของฝาก เสื้อผ้า ให้กับนักท่องเที่ยว นอกจากนี้ในตลาดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับวิถีชีวิตของบริเวณพื้นที่ชุมชน รวมถึงยังมีห้องชมภาพยนต์ที่เป็นภาพยนต์ที่ถ่ายทำในตลาดแห่งนี้เปิดให้ชมฟรีอีกด้วย ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางการศึกษาวิถีชีวิตแห่งหนึ่งของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

พื้นที่ที่อุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ป่าไม้ แหล่งน้ำ บ่อเกลือในชุมชนที่ยึดโยงกับวิถีชีวิต วัฒนธรรม ความเชื่อ ประเพณีท้องถิ่นที่มีความโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และเป็นแหล่งสร้างรายได้ให้กับชุมชน

ผ้าทอพื้นเมืองโบราณ หมอนขวาน ภาษากลุ่มชาติพันธุ์ ประเพณีกินดอง ประเพณีแห่นางแมวขอฝน เทศกาลสารทเดือนสิบของชาวลาวเวียง

สภาพแวดล้อมนเป็นลักษณะเฉพาะที่มีความโดดเด่น ส่งผลให้วิถีการดำเนินชีวิตและการตั้งถิ่นฐานของผู้คนในชุมชน มีความผูกพันกับสายน้ำอย่างใกล้ชิด มีการตั้งบ้านเรือนตามแนวยาว ขนานกับแม่น้ำหรือลำคลอง และปลูกสร้างบ้านเรือนไว้ริมน้ำ การทำสวนยกร่อง เป็นเมืองสามน้ำ

ชุมชนที่ผู้คนส่วนใหญ่มีพื้นเพเป็นชาวจังหวัดฉะเชิงเทราและใกล้เคียง เข้ามาลงหลักปักฐานในเมือง และยึดอาชีพทำเครื่องทองลงหิน

ต้นจาน ที่มาของชื่อหมู่บ้าน ปลูกเรียงรายตั้งแต่ทางเข้าจนสุดทาง พร้อมเบ่งบานในช่วงฤดูร้อน เพื่อคอยย้ำเตือนว่าท่านเดินทางมาถึงหมู่บ้านแล้ว