บ้านพานถม ย่านบางขุนพรหม ปรากฏคำบอกเล่าว่า เป็นบ้านช่างฝีมือที่ประกอบอาชีพทำเครื่องถมประเภทขันน้ำและพานรองเป็นหลัก แต่ไม่มีหลักฐานบันทึกไว้แน่นอนว่าเกิดขึ้นเมื่อใด เครื่องถมของชุมชนนี้ได้รับเอารูปแบบมาจากกลุ่มคนที่อพยพมาจากเมืองนครศรีธรรมราช จึงเรียกกันทั่วไปว่า “ถมนคร” ปัจจุบันไม่หลงเหลืออยู่แล้ว

ชุมชนมุสลิมริมคลองแสนแสบ ที่เชื่อกันว่าสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มแขกปัตตานี เมื่อเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพระนครได้จับจองปักหลักทำกินจุดแรกบริเวณซอยสุขุมวิท 47 ในปัจจุบัน

เจริญกรุง ย่านสร้างสรรค์ที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเทพฯ ศูนย์รวมของสถาปัตยกรรมอายุนับ 100 ปีที่หลอมหลวมวิถีชีวิตผู้คนผ่านการผสมผสานวัฒนธรรมทั้งไทย จีน พุทธ คริสต์ และอิสลาม

กุฎีเจริญพาศน์ เป็นกะดีเพียงแห่งเดียวในกลุ่มพื้นที่วัฒนธรรมแขกเจ้าเซ็นสามกะดี-สี่สุเหร่า ที่ยังไม่จดทะเบียนเป็นมัสยิด และยังคงรักษาอัตลักษณ์ความเป็น “กะดี” โดยนามไว้ได้

ย่านเทเวศร์ ชุมชนเก่าแก่ตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ กับพัฒนาการทางสังคมและเศรษฐกิจจนกลายเป็นพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองและมีความสำคัญทั้งทางด้านเศรษฐกิจการค้าและด้านวัฒนธรรม

มัสยิดดิลฟัลลาห์ หรือกุฎีนอก หรือกุฎีปลายนา กะดีแห่งสุดท้ายของแขกเจ้าเซ็น เนื่องจากเป็นกะดีแห่งสุดท้ายที่เกิดขึ้นในสังคมธนบุรี ปัจจุบันตั้งอยู่บนแนวถนนอิสรภาพ ฝังธนบุรี เช่นเดียวกับกะดีอื่นในพื้นที่ชุมชนไทยชีอะห์อิชนาอะชะรี (สามกะดี-สี่สุเหร่า)

เยาวราช “ไชนาทาวน์แดนสยาม” ชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีนที่ใหญ่ที่สุดในไทย ย่านการค้าเศรษฐกิจสำคัญใจกลางกรุงเทพฯ สวรรค์แห่งอาหารริมทางของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในฐานะเป็นพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมมีชีวิตและถนนแห่งเรื่องราวของชาวไทยเชื้อสายจีน

ชุมชนชาวสวนโบราณริมคลองบางระมาดที่มีประวัติยาวนานมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ที่ยังคงหัตถกรรมการแทงหยวก และการทำเครื่องหอมโบราณเอาไว้ ภายในชุมชนมีวัดจำปาซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ที่คาดว่าสร้างขึ้นในปลายสมัยอยุธยา

ถนนดินสอ หรือบ้านดินสอ มาจากอาชีพดั้งเดิมของชุมชนบ้านดินสอที่ถนนตัดผ่าน คือ อาชีพทำและจำหน่ายดินสอเหลือง ดินสอขาว สำหรับเขียน และจำหน่ายสมุดไทยต่าง ๆ

ชุมชนผลิตทองคำเปลวเก่าแก่ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 นับว่าเป็นแหล่งการค้าทองคำเปลว และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในอดีต อีกทั้งยังเป็นชุมชนที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ในด้านการทำทองของกรุงเทพมหานคร

ชุมชนสวนหลวง 1 กับสังคมเมือง และมัสยิดเก่าแก่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เกิดขึ้นจากการตั้งถิ่นฐานของชาวมลายูที่ถูกกวาดต้อนมาจากสงคราม

ชุมชนชานกำแพงเมือง "ป้อมมหากาฬ" เป็นกลุ่มที่อยู่ต่อเนื่องกันมายาวนานมากกว่า 50 ปี โดยเข้ามาผสมผสานกับผู้คนที่อยู่มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นผู้ปลูกเรือนเก่าที่ยังหลงเหลืออยู่ในขณะนี้ มีวัดเทพธิดาราม และวัดราชนัดดาราม เป็นศูนย์กลางในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและความเชื่อ รวมทั้งมีศาลเจ้าซึ่งสถิตอยู่ที่ป้อมมหากาฬเป็นที่กราบไหว้บูชาของคนในชุมชน