ละเอาะถิ่นชาวกูย รวยวัฒนธรรม งามล้ำผ้าไหมลายลูกแก้ว งานใหญ่บุญผเหวด เขตแม่ตะเคียนทอง

เคยเป็นพื้นที่ของชาวลัวะมาก่อน ต่อมามีการเคลื่อนย้ายกลุ่มคนและเข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่โดยกลุ่มชาติพันธุ์ปกาเกอะญอ มีการอยู่อาศัยและทำกินบนพื้นที่แห่งนี้มากกว่าร้อยปี เดิมเป็นหย่อมบ้านที่ขึ้นกับหมู่ที่ 6 บ้านแม่ลานคำ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 จึงได้ทำการแยกเป็นหมู่บ้านป่านอก หมู่ที่ 11

ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ที่ยังคงสืบสานวัฒนธรรมประเพณีอย่างการลงแขกเกี่ยวข้าวและประเพณีสงกรานต์ไว้เป็นอย่างดี

ชุมชนปกาเกอะญอ กับการเปลี่ยนแปลงด้านพื้นที่ทำกิน วิถีชุมชนและทรัพยากรทางธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์

ด้วยลักษณะภูมิประเทศที่มีแม่น้ำปราณบุรีไหลผ่าน ทำให้บ้านฝั่งท่ามีความอุดมสมบูรณ์ ทั้งในด้านการเกษตร พืชพรรณ สัตว์น้ำและนกมากมาย นำไปสู่การพัฒนาเป็นศูนย์ท่องเที่ยวเชิงเกษตรบ้านฝั่งท่าซึ่งเปิดดำเนินการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2539

กลุ่มวิสาหกิจที่มีการพัฒนาการเลี้ยงปูนา และสามารถทำผลิตภัณฑ์จากปูนาส่งขายทั่วประเทศได้

ชุมชนที่มีกลุ่มชาติพันธุ์ชาวเลอูรักลาโวยจ ชนพื้นเมืองเดิม จากหลักฐานการตั้งถิ่นฐานในอดีตและยังปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน คือ สุสานบรรพบุรุษ

ชุมชนชาติพันธุ์ที่มีประวัติศาสตร์การตั้งถิ่นฐานยาวนานถึง 323 ปี  

หมู่บ้านเล็ก ๆ ของชาวปกาเกอะญอที่มีประชากรเพียงไม่กี่หลังคาเรือน และยังคงดำรงวิถีชีวิตอย่างเรียบง่าย มีมรดกทางธรรมชาติและวัฒนธรรมที่สวยงาม

ชุมชนริมฝั่งคลองสำโรง ที่เชื่อมติดกับชุมชนศาลาเหลือง ชุมชนเดิมก่อนที่จะแบ่งเขตชุมชนใหม่เพื่อสะดวกต่อการบริหารจัดการ 

ชุมชนสามชาติพันธุ์ วัฒนธรรมแตกต่างอย่างมีเอกลักษณ์ ธรรมชาติรอบล้อมอุดมสมบูรณ์ เดินทางไปมาสะดวกสบาย

บ้านระไมล์ ได้นำเอาทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ที่มีอยู่ในชุมชน เข้ามาประยุกต์ผสมผสานเข้ากับรูปแบบวิถีการดำเนินชีวิตอย่างกลมกลืน